Fjórir ísraelskir ferðamenn gengu inn á staðinn að morgni til þann 15. ágúst en Farah Al-Qasem, sem á kaffihúsið ásamt eiginmanni sínum Diyaa Atatri, segir mennina hafa komið inn í verslunina með fangið fullt af ferðatöskum en ekki hafa haft það í hyggju að panta neitt.
„Í fyrsta lagi höfum við séð færslur um atvikið þar sem okkur er lýst sem ísraelskum hermönnum. Þetta er rangt,“ segir Tomer Fichman, einn ferðamannanna, og bætir við að „við erum ekki hermenn og við sögðumst aldrei vera hermenn. Við erum ísraelskir ferðamenn sem voru í heimsókn á Íslandi.“
„Allt í lagi“ að kaffihúsið væri í eigu Palestínumanna
Þá finnst þeim mikilvægt að það komi fram að þeir hafi ekki farið sérstaklega inn á kaffihúsið til að áreita eða ögra fólkinu þar inni, þeir hafi einfaldlega viljað panta sér mat.
„Átökin hófust ekki fyrr en eftir á, þegar við tókum eftir skiltinu,“ segir Fichman og vísar þar til myndar á vegg staðarins þar sem var kort af Palestínu eins og hún leit út fyrir stofnun Ísraels árið 1948 og í kring var slagorðið: frá ánni til hafsins verður Palestína frjáls (From the river to the sea [Palestine] will be free).
Slagorðið hefur verið vinsælt meðal enskumælandi baráttufólks fyrir málstað Palestínumanna um áratugi. Slagorðið vísar til stofnunar palestínsks ríkis sem nær frá Jórdaná og til Miðjarðarhafsins en hefur verið notað á andsemitískan hátt sem ákall um útrýmingu Ísraelsríkis og íbúa þess.
Í viðtali við Vísi sama dag og atvikið átti sér stað sagði Farah það þó alls ekki vera skilaboðin sem Lava Sweets vilji senda frá sér með myndinni, heldur séu þau hjónin einfaldlega stoltir Palestínumenn.
„Eftir að við komum inn tókum við fyrst eftir skiltum og skreytingum með nöfnum arabískra borga í Ísrael og skildum að kaffihúsið væri í eigu Palestínumanna eða samsamaði sig mjög við Palestínu,“ útskýrir Ficherman og bætir við „það var allt í lagi okkar vegna.“
Þeir fjórmenningarnir hafi ekkert á móti Palestínumönnum. Það sem fór fyrir brjóstið á þeim hafi verið slagorðið, þeir skilji það sem ákall um útrýmingu Ísraelsríkis.
„Að okkar mati er það ekki aðeins tjáning á samstöðu með Palestínumönnum að skipta Ísrael alfarið út og setja allt landsvæðið fram sem Palestínu. Það er krafa um gereyðingu Ísraels. Þess vegna litum við á skiltið sem hvatningu til ofbeldis frekar en venjulega málsvörn fyrir Palestínu.“
Hér í spilaranum má sjá atvikið úr öryggismyndavélaupptöku kaffihússins:
Ficherman segir þá hafa gengið kurteislega að starfsmanninum og spurt hvers vegna hann væri með skilti uppi á vegg sem að þeirra mati kallar á ofbeldi og eyðileggingu Ísraels.
Hann hafi fyrst um sinn svarað „hvaða skilti?“ og þegar þeir bentu honum á það um hvað þeir voru að tala hafi hann sagt „þetta er landið mitt,“ en orðavalið þótti ferðamönnunum sérstaklega mikilvægt.
Í frétt sem var skrifuð um atvikið samdægurs á Vísi segir að starfsmaðurinn hafi sagt „þetta er staðurinn minn“ en hann sagði í raun „þetta er landið mitt“, Ficherman segir stigsmun þar á.
„Í því samhengi styrkti svar hans skilning okkar á því hvað skiltið átti að tjá: ekki aðeins samstöðu með Palestínumönnum, heldur sýn þar sem landsvæðið sem inniheldur Ísrael er þess í stað landið hans, Palestína,“ segir hann.
Eftir þessi orðskipti hafi þeir ákveðið að fara út af staðnum, einn úr hópnum hafi ákveðið að reyna að fjarlægja „móðgandi myndina af veggnum í mótmælaskyni“.
Þeir segast alls ekki hafa ætlað að valda eignaspjöllum á kaffihúsinu og segja engar skemmdir hafa verið sjáanlegar á rammanum, myndinni, veggnum eða öðrum eignum; starfsmaðurinn hafi sett myndina aftur á sinn stað.
Vinirnir sjálfir ákveðið að birta neikvæð ummæli
Áður hefur komið fram að í kjölfar atviksins hafi Farah, eigandi kaffihússins, tekið eftir því að fjöldi neikvæðra umsagna hafi birst um staðinn á Google Maps á skömmum tíma. Staðurinn, sem hafði áður verið með fimm stjörnu einkunn úr um þrjú hundruð umsögnum, hafi fallið niður í 4,8 stjörnur eftir að átta nýjar einnar stjörnu umsagnir bárust, frá fólki sem hún segir ekki hafa heimsótt staðinn.
Ficherman neitar því ekki að fjórmenningarnir hafi birt umsagnirnar. Þær hafi verið skrifaðar og birtar til þess að þeir gætu lýst neikvæðri upplifun sinni á staðnum.
„Í umsögnum okkar gagnrýndum við það sem við töldum vera ofbeldisfullar og hatursfullar yfirlýsingar gegn gyðingum og Ísraelum og mæltum með því að fólk veldi að eyða peningunum sínum annars staðar.“
Þeir hafi einnig haft samband við nokkra af vinum sínum og sagt þeim frá reynslunni, „sumir þeirra ákváðu sjálfstætt að gefa einnig eins stjörnu einkunn“.
Það sé villandi að lýsa því sem fór þarna fram sem ógnandi herferð gegn eigendunum en Ficherman segir umsagnirnar hafa verið fjarlægðar af Google og „eftir því sem við gátum best séð, færði einkunn fyrirtækisins nokkurn veginn aftur í fyrra horf.“
Hann vill ítreka að frásögn eigendanna eigi rétt á sér en að þar sem framsögn þeirra sé einhliða sé erfitt að horfa upp á fjölmiðla og samfélagsmiðlareikninga endurtaka hana.
„Stundum með sífellt alvarlegri lýsingum eins og „árás“, hótunum gegn Palestínumönnum, eignaspjöllum og jafnvel þeirri röngu fullyrðingu að við værum ísraelskir hermenn,“ segir hann.
Varðandi ummæli fyrrverandi forsetafrúar, Dorritar Moussaieff, segir hann að þeir hafi ekkert út á hana að setja, hún hafi viljað styðja fólk sem hún taldi hafa verið ógnað.
„Hins vegar höfum við áhyggjur af því að hún sé einnig að bregðast við ófullkominni og einhliða lýsingu á því sem raunverulega gerðist.“
Þá setur hann að lokum út á þá ákvörðun hjónanna Farah Al-Qasem og Diyaa Atatri að hafa birt upptökurnar úr öryggismyndavélum án þess að hylja andlit þess sem stóð næst og ræddi við starfsmanninn, enda ólöglegt.
