Elín var gestur í sjöunda þætti hlaðvarpsins Allt í lagi með Birni Skúlasyni sem kom út í síðustu viku en hún ræddi þar um upphaf ferilsins í tónlistinni, leik sinn í kvikmyndunum Lof mér að falla (2018), Ljósbroti (2024) og sjónvarpsþáttaseríunni Vigdísi (2025) og glímuna við sjálfsgagnrýni og kvíða.
Þættirnir verða átta talsins og koma út hálfsmánaðarlega á Vísi. Hingað til hefur Björn rætt við Mugison, Unu Torfa, Kolfreyju, Pál Óskar, Jón Jónsson og Emilíönu Torrini. Þáttinn með Elínu má sjá hér að neðan:
„Það sést bara á því hvernig þú leikur“
Björn spurði Elínu Hall út í erfiðar tilfinningar sem hún hefur glímt við, kvíða eða þunglyndi, hvernig hún hafi tvinnað það saman við tónlistina og hvort hún hafi þurft að leita sér hjálpar vegna þess.
„Ég hef alltaf verið mjög opin með mína andlegu heilsu, hún hefur ekki verið það auðveldasta fyrir mig að sigla í gegnum. Ég finn ótrúlega mikla valdeflingu í að geta nýtt það sem listamaður, bæði í tónlistinni að geta samið það og komið því frá mér en líka sem leikkona, ég hef í eitthvað að sækja hjá sjálfri mér,“ segir Elín.
„Ég fékk einhvern tímann skilaboð frá einhverri manneskju sem hafði horft á nokkrar myndir með mér og sagði: „Þú ert greinilega manneskja sem hefur strögglað mikið andlega, það sést bara á því hvernig þú leikur.“ Þetta setti mig alveg í kerfi, því ég er leikkona og ég er að leika, hvort sem það er satt eða ekki,“ segir Elín.
Sjálfsgagnrýnin aukist með aldrinum
Þrátt fyrir ungan aldur hefur Elín verið þekkt nafn sem leik- og söngkona hérlendis í fjölda ári. Hún kom fyrst fram á sjónarsviðið árið 2015, þá aðeins sextán ára gömul.
„Það fyrsta sem ég nokkurn tímann gerði var að ég sendi lag í Söngvakeppni sjónvarpsins þegar ég var fimmtán ára með skilaboðum um að ég væri orðin sextán ára þegar keppnin myndi eiga sér stað þannig þau mættu ekki vísa mér frá,“ segir Elín sem flutti lagið „Í kvöld“ í keppninni.
„Mamma hefur talað um það hvað ég var kokhraust og frökk, það var eins og það væri engin hugsun hjá mér um að þetta gæti klikkað. Hún var skíthrædd um að ég mynd brenna mig á þessu, ég myndi fá neikvæða gagnrýni og aldrei þora aftur. Foreldrar mínir reyndu mjög mikið að stoppa mig frá því að gera þetta. Það var bara ekki til í mér, mér fannst þetta æðislegt,“ segir hún.
Svo er það nokkrum árum seinna að mér finnst rosalega erfitt að koma fram og ég finn fyrir miklu meiri kvíða. Mamma sagði að það væri að einhverju leyti heilbrigt að finna einhverja sjálfsgagnrýni og fullorðnast en þú megir ekki leyfa því að taka yfir,“ segir hún.
Elín segir sjálfsgagnrýnina hins vegar oft hafa tekið algjörlega yfir. „Það er rosalega stór hluti af öllu sem ég er að gera að ég efast um sjálfan mig og glími við það.“
Vigdís reynt á andlega
Elín ræddi einnig hvernig það væri að vera þekkt persóna á Íslandi og upplifa frægðina sem fylgir því að taka þátt í Söngvakeppninni, leika í vinsælum kvikmyndum og vera í aðalhlutverki í þáttaseríunni Vigdísi á síðasta ári. Hún átti von á því að þættirnir yrðu vinsælir en umfang vinsældanna kom henni samt á óvart.
„Þetta er saga íslensku þjóðarinnar alveg jafnmikið og þetta er saga Vigdísar þannig ég gerði alveg ráð fyrir því að fólk myndi þekkja mig meira eftir þetta og það var alveg þannig. En þar af leiðandi setti ég alveg gríðarlega mikla pressu á sjálfa mig í gegnum þetta ferli,“ segir Elín.
„Ég held ég hafi aldrei lagt eins mikið á mig andlega fyrir eitt hlutverk,“ bætir hún við.
Hún hafi fundið fyrir pressu og viljað standa sig fyrir Vigdísi, fjölskyldu hennar og þjóðina alla. Hún hafi á endanum sagt við sjálfa sig að hún væri segja sögu kynslóðar sem hafi hjálpað mikið.
„Um leið og þú tekur hlutina fyrir ofan sjálfan þig, upplifir að þú sért að gera eitthvað fyrir æðri tilgang en bara að leika í sjónvarpsseríu þá verður þetta auðveldara. Það hjálpaði mér að halda sjálfri mér jarðtengdri,“ segir hún.
Þegar þættirnir komu svo loksins út hafi hún verið skíthrædd og stressuð við viðbrögð fólks. „Svo endaði ég á að fá bara góð viðbrögð en ég var búin að vera vikurnar á undan að ímynda mér hvernig þetta gæti orðið,“ segir hún.
Almennt upplifi Elín tilhugsunina um neikvæða gagnrýni miklu verr frekar en sjálfa gagnrýnina.
„Það er eitthvað sem ég hef uppgötvað nýlega, ég er miklu sterkari en ég er hrædd um að ég sé,“ segir hún og bætir við: „Það er staðreynd að maður getur aldrei gert öllum til geðs, það verður alltaf til fólk sem finnst það sem ég geri frábært og líka fólki sem finnst það ekkert merkilegt.“
„Leyfði þessu eiginlega að éta mig“
Elín ræddi einnig um velgengnina sem fylgdi því að leika í kvikmyndinni Ljósbrot en hún var valin besta leikkonan á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Chicago árið 2024 og var jafnframt valin leikkona ársins á Eddunni árið 2025. Þungur tónn myndarinnar hafði þó einnig verulega neikvæð áhrif á hana.
„Ég gaf mjög mikið af sjálfri mér í það verkefni og uppgötvaði að alveg eins og þú getur brosað þig í gegnum hluti og sannfært heilann þinn um að þú sért hamingjusamur þá geturðu líka sannfært líkamann þinn um að það sé eitthvað mikið að ef þú ert alltaf grátandi,“ segir Elín.
„Þó þú sért að leika grátinn þá uppgötvaði ég að líkaminn minn var farinn að trúa því að ég væri að ganga í gegnum eitthvað áfall í alvörunni,“ segir Elín.
„Ég þurfti virkilega að skoða mitt taugakerfi og hvernig maður getur haldið í spennu. Ég þurfti að fara á mjög „spiritúal“ stað vegna þess að ég var ekki að ná að losa mig við spennuna sem myndaðist í tökuferlinu við að vera alltaf að syrgja einhvern sem ég var búin að gjörsamlega sannfæra sjálfa mig um í huganum að ég væri ástfangin af,“ segir Elín.
„Ég tók þetta rosalega inn á mig og leyfði þessu eiginlega að éta mig,“ segir Elín um sorgina.
„Ég hafði oft heyrt um method-leikara sem festast í einhverjum hreim og mér fannst þetta alltaf vera svolítið bull þangað til ég lenti í því að ég var tilfinningalega í algjöru rústi eftir þetta í marga mánuði.“
