Hann var í heimsókn í sumarbústað í Ontario-fylki í Kanada ásamt fjölskyldu sinni, samkvæmt skýrslu í tímaritinu Canadian Medical Association Journal sem birt var á mánudag, er fram kemur í frétt breska ríkisútvarpsins (BBC) um málið.
Gekk illa að greina drenginn
Drengurinn, sem ekki var nafngreindur í skýrslunni, sló leðurblökuna af andliti sínu og í kjölfarið fangaði faðir hans blökuna í potti og sleppti henni út. Foreldrar drengsins leituðu ekki læknishjálpar strax þar sem sonur þeirra var ekki með neina sýnilega áverka og þeim fannst leðurblakan ekki haga sér undarlega, að því er fram kemur í tímaritinu.
En nítján dögum síðar fór drengurinn að finna fyrir dofa og bólgu í andliti en í tímaritinu var greint frá því hvernig fjölskylda hans fór með hann á bráðamóttöku næstu daga og hvernig bæði læknastofur og sjúkrahúslæknar reyndu að greina einkenni hans.
Í fyrstu ávísaði bráðamóttaka drengnum veirulyfjum sem notuð eru til að meðhöndla sýkingar af völdum herpesveira, þar sem gert var ráð fyrir að hann gæti verið með Bell-lömun, sem er tímabundin lömun á andlitsvöðvum öðrum megin í andliti.
Síðan fór hann á sjúkrahús í tvær heimsóknir í röð, fyrst með líklega greiningu á herpes-munn- og gómsýkingu en sneri svo aftur daginn eftir þegar hann varð máttlaus í hluta andlitsins. Á næstu dögum fékk hann 39 stiga hita, ásamt því að finna fyrir erfiðleikum við að kyngja, ruglingi og sjónofskynjunum.
Ástand hans versnaði hratt daginn sem hann beið eftir innlögn á sjúkrahúsin og var hann settur í öndunarvél og lagður inn á gjörgæsludeild barna, segir í tímaritinu.
Nánast alltaf banvæn
Læknar við barnalækninga- og heilbrigðisdeild Háskólans í Manitoba í Kanada sögðu að þeir hefðu sterkan grun um hundaæði, er segir í skýrslunni í tímaritinu. Dögum síðar staðfesti próf að svo væri. Kanadíska matvælaeftirlitið greindi einnig afbrigði af hundaæðisveiru úr leðurblöku.
Drengurinn lést sautján dögum eftir að hann var lagður inn á sjúkrahús.
Hundaæðissýkingar eru sjaldgæfar í Kanada. Alls hafa tuttugu og átta dauðsföll af völdum hundaæðis orðið í landinu frá árinu 1924, samkvæmt því sem BBC hefur eftir kanadíska dýralæknasambandinu.
„Þessi lága tíðni hundaæðis er vegna útbreiddra, viðvarandi bólusetningaráætlana og ef þessum áætlunum er ekki haldið áfram getur það leitt til þess að sjúkdómurinn komi aftur,“ segir á vefsíðu samtakanna.
Sýkingin er nánast alltaf banvæn þegar einkenni koma fram, segir í skýrslunni.
