Mannréttindaskrifstofa Reykjavíkurborgar
Geir Ágústsson skrifar:
Ný borgarstjórn í Reykjavík hefur tilkynnt að Mannréttindaskrifstofa Reykjavíkurborgar verði lögð niður. Gott mál þótt talað sé um að einhver verkefni hennar verði bara flutt annað og kannski lítið sem sparast við það. En áður en þessi skrifstofa hverfur ofan í ruslafötuna er hægt að mæla með heimasíðu hennar. Þar er hægt að lesa, svart á hvítu, fjölda blaðsíðna af peningasóun sem enginn hefur nokkurn tímann séð ástæðu til að kynna sér og hvað þá fara eftir.
Þetta mikilvæga skjal býður upp á marga gullmola, svo sem þennan:
Við vökvum ekki allar plöntur eins. Ef kaktus og pottablóm fá sama magn af vatni þá fær kaktusinn mun meira vatn en hann þarf á að halda á meðan blómið fær ekki nóg vatn. Með því að breyta því hvernig plönturnar eru vökvaðar og gefa kaktusnum minna vatn og blóminu meira vatn þá er verið að mæta þörfum beggja – deila vatninu á réttlátan hátt – án þess að þurfa meira vatn í heildina.
Bravó! Frábær leið til að segja að peningar verði teknir af Páli og gefnir til Péturs, mínus umsýslukostnaður. Og hver er kaktusinn í þessu dæmi? Jú, skattgreiðandinn af millistétt. Blómið er vitaskuld hælisleitandinn.
Annar gullmoli er á þessa leið:
[Greining þjónustuþátta] [f]elur í sér að greina núverandi þjónustu borgarinnar út frá kynja- og jafnréttissjónarmiðum. Nú þegar hafa tæplega sextíu þjónustuþættir borgarinnar verið greindir með þessum hætti. Greiningar á þjónustuþáttum hafa leitt af sér ýmsar aðgerðir til að stuðla að því að þjónusta borgarinnar taki mið af ólíkum þörfum fólks og feli ekki í sér beina eða óbeina mismunun.
Verst að þessi greining benti ekki á að flest fólk vill bara að sorpið sé sótt og götunum haldið við. Hvaða sextíu aðrir þjónustuþættir sem vísað er í þarna er aðeins óljósara.
Svona lagað verður bara til þegar virðing fyrir skattfé er engin, nauðsyn vinnunnar er engin og eftirspurnin ekki til staðar. Menn geta þá bara límt saman allskonar orð sem mynda setningar sem enginn skilur og hvað þá að þær nýtist til nokkurs.
Ígildi þess að eyða mikið af pappír til að prenta þykka skýrslu sem dettur svo beint úr prentaranum og ofan í ruslafötu og enginn tók eftir því að eitthvað vantaði.
Heimasíða Mannréttindaskrifstofu Reykjavíkurborgar á heima á safni og vera okkur eilíf áminning um hvað gerist þegar kjörnir fulltrúar bera nákvæmlega enga virðingu fyrir skattfé, skilja ekki þarfir raunverulegs fólks, hafa allt aðra forgangsröðun en almennir borgarar og finnst mikilvægara að nota réttu orðin en framkvæma réttu verkin.
