Heiða, Snorri og Kristrún umdeildustu stjórnmálamenn kosningabaráttunnar

ForsíðaFréttir

Tweet

Forsætisráðherra, borgarstjórinn í Reykjavík og þingmaður Miðflokksins voru meðal þeirra stjórnmálamanna sem vöktu hvað mesta athygli í kosningabaráttunni sem lýkur í dag með sveitarstjórnarkosningum. Athygli vekur að ekkert þeirra leiðir framboðslista í kosningunum og tvö þeirra eru ekki í framboði.

Kosningabaráttan einkenndist að stórum hluta af umræðum um leikskólamál, hinseginfána í skólum, Orkuveitu Reykjavíkur og umdeild útgjöld borgarstjóra.

Auglýsing

Kristrún blandaði sér í sveitarstjórnarslaginn

Kristrún Frostadóttir lét meira til sín taka í sveitarstjórnarkosningabaráttunni en margir aðrir flokksformenn á landsvísu. Hún tjáði sig meðal annars um leikskólamál í Kópavogi og Fjarðabyggð og blandaði sér einnig í umræðu um Orkuveitu Reykjavíkur.

Nú kemur í ljós hvort afskipti forsætisráðherrans hafi styrkt stöðu Samfylkingarinnar eða reynst flokknum erfið í lokaátökum kosningabaráttunnar.

Kortamál borgarstjóra vakti hörð viðbrögð

Heiða Björg Hilmisdóttir var í miðju einnar stærstu umræðu kosningabaráttunnar þegar greint var frá notkun hennar á innkaupakorti Reykjavíkurborgar.

Umræðan snerist bæði um sjálf útgjöldin og hvernig upplýsingarnar bárust fjölmiðlum. Málið varð sérstaklega eldfimt þar sem Heiða Björg hafði áður tapað oddvitaslag Samfylkingarinnar gegn Pétri Marteinssyni.

Snorri og hinseginfáninn

Snorri Másson var einnig mikið í umræðunni í kosningabaráttunni. Í upphafi hennar vöktu ummæli hans um notkun hinseginfána í leik- og grunnskólum hörð viðbrögð og skiptust skoðanir mjög í kjölfarið.

Undir lok kosningabaráttunnar vakti síðan athygli prófspurning á Menntavísindasviði Háskóla Íslands þar sem vísað var til „Skorra Mánasonar“, sem margir töldu augljósa skírskotun til Snorra.

Málið varð að nýju tilefni umræðu um stjórnmál, kynjapólitík og afstöðu til Miðflokksins á samfélagsmiðlum. Fjölmiðlakonan Erna Ýr Öldudóttir blandaði sér meðal annars í umræðuna með umdeildri Facebook-færslu þar sem hún gagnrýndi þróun jafnréttisbaráttunnar og stöðu kvenna í stjórnmálum.